18 de dezembro de 2006

sean penn




-encantado de coñecerte outra vez. bueno, gracias, supoño...
-tranquilo, a min sean penn encántame :)

16 de dezembro de 2006

despídete

despídete sempre despacio.
como se non quixeras deixarme.
e non me viras nunca máis.
e tócame a cara.
rápido.

12 de dezembro de 2006

a tolemia é un sombreiro V

"oh, déixame"
"levarei ese á festa, o verde"
"serei tola"
"serei e estarás"
"quero e ser tola"
"preme-los seios contra a soidade"
¿o medo?

neve; ombros; unha cidade pasou sen se deter;

para seguir pola area das rochas
para seguir
para seguir
(outra vez que nos atopamos)
medio pallaso na túa habitación

como a noite ¿virás?

"achégate, Lou", "a cabeza"
"non mires" "non mires"; "estou morto e non debes
mirar"; "os mortos temos outros camiños"

Alfoso Pexegueiro, A illa das mulleres loucas. ed. Galaxia, 2004.
(a primeira edición foi en 1984, en galego e catalán ;b)





este poema ensinoumo Raquel. dixo que me iba namorar del. que lle recordaba moito a min. e namorei del. de verdade que é o meu poema. polo menos tal e como eu o entendo.

9 de dezembro de 2006

piensa en frío

recuperei o equilibrio. e é mellor así. roubáchesme as cancións. e xa non te quero. hai meses que vou inventando duendes. e sorríolles. e todo me parece marabilloso. agora só necesito que volva ser imposible.

2 de dezembro de 2006

sete

* 7 palabras que repito frecuentemente:

01 socorro
02 estupenda (todo se pega)
03 marabilloso
04 dios... é que me encanta!
05 que emoción!
06 que dices?
07 qué fuerte me parece.


* 7 cousas por facer:

01 pintar
02 publicar!!!!!!!
03 aprender português e català! (ando neso... pero aínda me queda moito)
04 cumplir un montón de promesas
05 vivir en lisboa
06 unha casa
07 unha filla!


* 7 cousas que fago ben:

01 xogar ó trivial.
02 tender a roupa.
03 teatro.
04 estar calada.
05 fregar os platos.
06 analizar sintacticamente.
07 e liar... chananana.


* 7 cousas que fago mal:

01 a cama sempre.
02 manter a miña habitación ordenda.
03 promesas.
04 xogar ó trivial no irc.
05 cociñar.
06 convencer á xente.
07 escribir poesía con contido social.

* 7 cousas que me encantan:

01 alberto san juan
02 o planta baixa.
03 xogar ó trivial.
04 anatomía de grey.
05 CONDUCIR.
06 comer espaguetis.
07 o carnaval.


* 7 cousas que odio:

01 o sol.
02 tanta xente na praia.
03 as superproducións.
04 a sánchez dragó e antonio gala.
05 a hiperactividade cando me acabo de despertar.
06 poñerme roja coma un tomate.
07 a xente que di que é apolítica. (iso NON EXISTE!)

29 de novembro de 2006

a miña mitoloxía

non sei se existen as fadas. pero eu quería ser unha. no que si que creo é nos duendes. e creo que hai millóns por aí adiante. non sei como é que se recoñecen. só sei que eu creo que coñezo a algún. e conseguen salvarme.







(hoxe por fin vin enteira La educación de las hadas, e teño que darlle a razón a raquel, podía ser moito máis especial. pero gustoume por ricardo darín, bebe e o pequeno, que é marabilloso. ah! creo que me equivoquei co segundo adxectivo. a min tampouco me gusta a palabra sentimental... creo que tamén quería falar de romanticismo como corrente, pero como o dixeches ti primeiro, direi que estás sentimentalmente perturbado... e que a tolemia é un sombreiro!)

28 de novembro de 2006

bogit

gústame abanear. é como flotar. gravidade cero. e moita música. baléirome. e fóra chove. e ti non estás. non hai inercia. era mentira. pero hai forza. téñoa. e quéroa. ti estás onde eu queira. mírame e búscame entre a xente. búscame moito. estou aquí. ó teu carón. flotando no teu peito. non durmo. só quero que ti non te levantes nunca. son unha gata. e encóllome toda. son feliz mentres ti me enredas o pelo. non te preocupes que eu non me peino nunca. respira comigo así todo é moito máis fácil. quero nadar. non sei qué me dis. non entendo. non te rías de min que son pequenísima. e abrázame moito. nas columnas. que non caen. tranquilo. téñoa eu, recórdao. pero non pares de preguntarme. só gústame (ti) tanto. a man aí está mellor. risas en cadena. cadrado perfecto. cales son os teus dedos? xa me estás encontrando. pero non te vaias. a miña adaptación leva tres días e un millón de fotos. e trátame de vós. fálame así. que de escoito ainda que non queiras e non che conteste. gústame cando falas. estou tranquila. e non necesito decir nada. fálame, en serio que si que te escoito! é un dos meus pasatempos favoritos. as túas mans de malabarista acaríñanme a cara. e ti séntaste tamén. e mírasme tanto. só quero quedar dormida. despértame ti. rapaz. que traes a marca do meu bico na cara. non me leves nunca esta complicidade.

16 de novembro de 2006

días e días

aquel día o único que quería era que non me soltaras. nunca. e ti deixáchesme soa.

15 de novembro de 2006

a profecía

gustaríame que a túa profecía se fixese real. non peocuparme que me irei a parís, coñecerei un castaño claro e irei vivir á India.

12 de novembro de 2006

non o imaginaría nunca

-non entendo o que marie lle ve ó tal jonh. non ten nada.
-algo si que ten.
-non. non ten nada. que ten?
-é novo e guapo.
-bueno, si. é novo e guapo. pero qué fixo para ser novo e guapo?
-nada.
-non tén mérito ningún.

tres solteiros e un biberón

10 de novembro de 2006

in your eyes (II)

-tés un mechero?
-a mi si no me lo pides como me lo tienes que pedir no te lo doy.
-por favor, tés un mechero?
-así tampoco.
-como?
-in your eyes.
- (sorriso). tés lume?
- en tus ojos.
(complicidade)

8 de novembro de 2006

in your eyes

teño outra percepción das cousas. outro punto de vista. e tírome na cama con quique gonzález de fondo. e penso en cando te vexo pasar vestido de azul. e me quedo sen palabras e mírote. respiro fondo e penso na posibilidade de falar contigo... e pedirche un pitillo. ou rirme o día que me pidas un mechero mirándome ós ollos. cómo? in your eyes.

4 de novembro de 2006

brun brun

hoxe 4 de novembro do 2006 conducín soa por primeira vez.
e foi impresionante. foi como concentrar o concerto de quique en media hora. respirar fondo. e sorrir

quique en vigo

íbaselle a vida pola boca cantando. e a min íbaseme polos oídos. e polos ollos. aínda me dura o sorriso de estúpida que me deixou onte a noite. namorada completamente. e respirando fondo. con tranquilidade. non veu iván ferreiro. outra vez será.

2 de novembro de 2006

achuchué... achuchuá...

tiven que reenamorarme de ti para sobrevivir. olvidóuseme que é máis fácil escoitar siniestro total. foi unha semana tan larga...

18 de outubro de 2006

cores

non me dan medo os lóstregos no asfalto. non se estou dentro e os miro no balcón. e sorrío. sorrío porque é outono e as follas pintan no chan e estálanme nos pés. e todo me fai inventar historias de cor laranxa amélie.

16 de outubro de 2006

eu si

como eu si que son unha muller moi moi moi moi moi moi moi moi moi moi moi aburrida (hoxe especialmente) vou facer outro test... porque me encantan e porque me apetece. igual aburro xa con tanta pregunta e tanta resposta. pero é que me encanta descubrirme ;b

Si fuera un momento del día: a madrugada.
Si fuera una parte del cuerpo: o pelo nos hombros.
Si fuera una asignatura: sintaxe.
Si fuera un color: verde.
Si fuera un verbo: anoar (qué chispa).
Si fuera una prenda: un fular moi ancho.
Si fuera un lugar: unha corredoira embruxada con carballos en outono.
Si fuera un líder: non me gustan os líderes.
Si fuera un mes: outubro.
Si fuera un gesto: un guiño coa lingua fóra tal que así ;b
Si fuera un país: un que non existe. (nunca jamás)
Si fuera un sabor: té rojo
Si fuera un sentido: olor.
Si fuese un árbol: un carballo.
Si fuera un insecto: as mariqutas son insectos?
Si fuera un regalo: unha caixa de bombóns (nunca sabes o que te vas atopar, xa o dicía forrest gump)
Si fuese un animal: unha gata.
Si fuese una fantasía: un personaje de tim burton.
Si fuese una Diosa: non practico...
Si fuese un fenomeno natural: chuvia.
Si fuese un sentimiento: amor.
Si fuese un olor: terra mollada.
Si fuese una flor: unha margarita.
Si fuese un número: o 10.
Si fuese una palabra: descanso.
Si fuera un planeta: plutón (que non dá chegado)
Si fuese un momento del día: a madrugada (outra vez)
Si fuese una gota: do mar.
Si fuese un líquido: estrella galicia.
Si fuese un instrumento musical: guitarra.
Si fuese un elemento: osíxeno.
Si fuese un mueble: unha cama.
Si fuese una virtud: empatía.
Si fuese un dibujo animado: maggie simpson.
Si fuese un ser de fantasia: unha fada con ás violetas.
Si fuese un famoso: alberto san juan.
Si fuese un dolor: un pinchazo nun pulmón.
Si fuese una fruta: melón.
Si fuese una figura geométrica: un triángulo.
Si fuese una verdura: coliflor.
Si fuese un idioma: galego.
Si fuese nada: a cor blanca.

se chegastes aquí... é para darvos un premio ;b

poesía

é por esa manía túa de que me guste a mesma poesía que che gusta a ti. cando cantas. e eu morro por aprender tódolos meus poemas. e berrarchos unha noite de moito vento e moita auga. nun camiño asfaltado polo que xa non pasan coches. e botar a correr.

11 de outubro de 2006

abaneamos nas columnas

pero medran as plantas
verdes e violetas.
e eu maréome
nos teus silencios
que se me retorcen
nos ollos.
e ofrézoche o meu pescozo
para que
desta vez si
me mordas a iugular,
poeta.
(si de verdad fuera un poeta
te mordería la yugular.
quique gonzález.)

10 de outubro de 2006

nudos

ódiote
por esa especie de regaliz
que me dás.
da barba rascándome na meixela.
e me doe
ó día seguinte.
que me falas
pegado á orella
e sen saber o que dis.
e eu
fágolle nudos
para que me dure máis tempo.

9 de outubro de 2006

the spell...

encontrei a frase vestida de bruxa. cos labios rojos. preparada para romper o maleficio. só me falta unha cousa e a forza nos ollos. o equilibrio.

i wanna break this spell that you've created... (b.s.O.: Muse - Time is running out)

8 de outubro de 2006

non pensar

non encontro ningunha frase en ningún lado porque non teño estado de ánimo. porque non quero nin espero nin desespero nada. porque hoxe son unha boneca. e está ben. a mente en branco de vez en cando. mañá espero que non... 48 hrs é demasiado tempo.

1 de outubro de 2006

foi

hoxe é outubro. e setembro non foi de ninguén. dentro de once días terei torta de galletas e chocolate... e un ano máis. xa non hai setembro. e eu empezo a notar o peso da túa ausencia. e quero un fío. onte convertinme nunha fada. e contáronme que ós malabaristas lles encantan...

30 de setembro de 2006

las nubes se levantan

fóra chove. e coma sempre eu teño ganas de saír. para dar voltas e bailar baixo a auga. non vou parar ata facelo. a chuvia é como a canción de muse... dáme ganas de comer o mundo. pero só se estou en salcedo. porque cheira a terra mollada. e todo é aínda máis verde.

29 de setembro de 2006

ui...

teño un nudo permanente na garganta durante o día de hoxe. é como ter ganas de chorar todo o tempo. pero sen querer. e é moi duro. mañá vou volver saír ó mundo real. levo dende o martes encerrada na casa sen botar un pé fóra. coidándome. sen fumar. vendo a tele e mirando o ordenador. a febre non me deixa concentrar. e estou preocupada. creo que xa non me quedan neuronas. necesito aire na cara. e quero coller o meu coche de forma legal. apetéceme moitísimo conducir. xa estou enganchada. son politoxicómana. e non teño vontade ningunha...

27 de setembro de 2006

un musical

GO!!!
1- Invitado al Meme por: Moucho Branco
2- Cuestionario hecho por: nOa
3- Banda o grupo o cantante elegido: despois de moitas voltas decidín facelo cos Piratas, xa que Iván Ferreiro ten menos cancións que preguntas...

GO GO!!!
1- Eres hombre o mujer: Garota.
2- Describete: caótico neutral.
3- Qué sienten las personas cerca de ti: el sombrero.
4- Cómo te sientes: recuerdo.
5- Cómo describirías tu anterior relación sentimental: el cielo de lo nuestro.
6- Describe tu actual relación: te echaré de menos.
7- Dónde quisieras estar ahora: Viviendo en el Modo D.
8- Cómo eres respecto al amor: el equilibrio es imposible.
9- Cómo es tu vida: días extraños.
10- Qué pedirías si tuvieras sólo un deseo: jugar con los coches
11- Escribe una cita o frase famosa: nada siempre es toda la verdad, nada significa nada...
12- Ahora despídete: a dormir.

25 de setembro de 2006

non conseguín emborracharme

non teño para quen mirar. ata que apareces. e non me ves. eu espíote. e penso que a ninguén lle senta tan ben ese xersei de raias. e vaste achegando. sitúaste xusto detrás de min. e eu bailo como se non me dera conta. e ríome da situación. non o entendo. e o aire na cara. e un encontro casual na entrada dun pub. eu sorrío mentres me falas e míroche ós ollos. grandes. e falamos de música. peligramos cando falamos de música. xa fixemos unha vez banda sonora. e fuches ti o que marchaches por primeira vez.
gústasme. non sei por qué o nego.

19 de setembro de 2006

os homes da miña vida IV

a primeira vez que o vin estaba sentado nunha acera. xusto diante de min. comenteille a marta que era o home da miña vida. e rimos moito. despois foron todo casualidades. por iso eu creo nelas. o día que el me coñeceu fíxome de abrigo polas rúas molladas de compostela. despois dun concerto. como na canción de ismael (hahaha).
a voz. a barba. a risa de demo escapado. e as alas...

13 de setembro de 2006

a miña cama

paréceme que é de madrugada. cando me acubille na cama caerei profundamente. porque xa o necesito. e quero soñar coa auga. en verde. e vermello. confundín as cores. e a luz é marabillosa. setembro é precioso cando chove.

11 de setembro de 2006

por la borda...

tódalas palabras me chegan tarde. quique está espectacular en ajuste de cuentas. o olor a suavizante quitoume o olor a mar. a miña ventana é impresionante. a próxima vez que colla o coche da autoescuela non me vai acordar como se conduce. vou en coche fixándome en cómo a xente pisa os pedales. e quero ser eu a que os leve a eles. incluídos os taxistas. si de verdad fuera un poeta te mordería la yugular.

10 de setembro de 2006

teño a mente en rojo

está aí. recordándome a túa presencia cada vez que o miro. ou a túa non-presencia. quería dicir. síntome estraña. estraño. (odio o ñ. é feo).
teño a mente en rojo.

8 de setembro de 2006

desvaríes

un día púxenme a pensar (son moi peligrosa) en que os de ciencias tamén credes en cousas que non se ven. comenteillo a unha amiga miña. primeiro miroume con cara de noa, váiseche a olla, que me estás contando. despois con cara de explícame eso.

*
- a fuerza, por ejemplo, non se vei.
- como que non se vei? tu empuxas unha pelota e a pelota móvese pola fuerza que lle imprimes.
- vale, pero tu ves a pelota, non ves a fuerza.
(pausa)
- jodér tía! os de ciencias tamén nos enamoramos, eh?

(despois xa me explicou que os de ciencias cren en cousas que son demostradas empíricamente, non que se ven. aínda que a teoría do Big-Bang non sei eu se será moi demostrable empíricamente...)





* pode parecer castrapo, pero é que na miña zona falamos así. segundo a miña profesora de Galego I, deberiamos intentar corrixir os castelanismos, deixando os outros dialectalismos para o rexistro informal. pero a ver quen é o chulo que lle di a meu abuelo que non fala ben o galego por dicir tenedor e non garfo. (cando me poño en plan filóloga... hahahaha)

6 de setembro de 2006

si ou

cando sexa maior quero ser enxeñeira forestal.
e vivir cun pintor. cun músico. ou cun filósofo.

se me va la olla

non podo ver máis anatomía de grey. perxudícame gravemente a sensibilidá. altérame e faime pensar en ti. e ultimamente resúltame bastante fácil deixar de facelo. son consciente de que te quero. pero eu sei vivir sen ti. como ten que ser que alberto san juan se namore de min? (;b) que me mire co sorriso ese torcido. (ñam! me desmayo...) uxía blanco será sempre xonxa. primeiro estudiou filoloxía. coma min. un día igual fago algo da miña vida. e un día igual te chamo. ai non! que non me falas máis ata maio... :). a tontería non ten límites. é o mellor de todo. que podes rirte de calquera cousa. e eu non olvido. non. e menos tan fácil. se me mirases así só unha vez máis, agora mesmo non estaría aquí escribindo isto. escribiría outra cousa. e seguro que sorría tamén. gústame estar así. namorada. independente. sen desesperar. é o mellor estado. agora estou en calma. reconozco que esperar es más fácil cuando sabes que te has ido lejos. en calma e en paz. ainda que non me fales. nin me mires. nin sequera aparezas. non importa. non me importa nada. eu teño unha vida. e quero pasalo ben. este inverno quero (non necesito) droga e amor.

(cando se me vai a olla non son de tan poucas palabras...)

4 de setembro de 2006

yea

sinto que estou nunha rúa sen saída. e eu aínda non teño carné. e está oscuro. e racharon tódalas farolas a pedradas. foron os borrachos. teño que saír dando marcha atrás. pero voulle joder os focos a algún coche destes que hai aparcados. eu aquí non quedo. quédame moita noite por diante e eu teño que queimala!

contos

cando era pequena (igual tiña 10 anos) escribín un conto xenial. á maioría da xente parecerálle mal que diga que era xenial. a min tanto me ten. quero atopalo para colgalo aquí. creo que estaba escrito en castelán. parece que antes dos 16 non sabía escribir en galego. qué delito tiña. gañei un premio coa historia do triceraptus e as dúas gotas de auga. gañei o conto rosa da viaxe surrealista de Sabela á lúa. gardo un recordo tenrísimo do primeiro libro en galego que lin. agora creo que xa non sei escribir contos (seguramente sexa mentira). pero a veces segue parecendo que teño 10 anos.

2 de setembro de 2006

a día dous...

solo son ordenada cando tendo a roupa. deime conta hoxe. e no seu defecto unha vez á semana. encántame o aire que hai agora. e a calma que xa se respira nel. meu pai fala por teléfono cun amigo seu que fai moito que non ve. e eu espío. fala igual ca min con calquera delas. eu tamén teño ganas de velo. setembro cámbiao todo. aínda que eu siga aquí. teño ganas de irme. de fumar sempre que queira. de ir a algún concerto. teño ganas de ser dona de min completamente. de facer o que me apeteza. estou namorada de tonhito de poi. confésoo. encántame a banda de poi.

1 de setembro de 2006

os homes da miña vida III

un día cruzácheste no meu camiño. eu ía pedir unha estrella. ti bailabas. e sorríchesme cando me fixeches tropezar co teu peito. faláchesme. e eu sorrín. camiñaba nunha nube e todo me pareceu surrealista. agora teño que conformarme con mirarte mentres bebes. eres a utopía que non quere sacarme a bailar.

31 de agosto de 2006

aínda non é setembro

non te boto de menos. pero aínda non é setembro. asumín perfectamente que xa non estás. penso en ti. e sorrío. e non mo explico. non quería afogarme máis. e gustábame a sensación de quererte tanto. cando chegabas e me calmabas coa túa voz a impaciencia. con ese acento estranxeiro a medias. teño unha luz verde.

29 de agosto de 2006

chau

agora que non estás cando penso en ti sítome pequena. unha nena pequena. coma cando tiña cinco anos e me dicían que viña meu primo Eduardo, de México. el tiña 15 anos e xogaba comigo no sofá. tirabámonos coxíns. contábame contos. faciamos puzzles. e un día eu espereino no sofá. pero sentou a comer con meus tíos e xa non xogou máis. cando se levantou da mesa fíxome cóxegas e marchou. coma ti.

27 de agosto de 2006

promesas que non valen nada

non quería verte máis. non podo. teño todo o corpo cheo de pinchazos. pero non dou. non podo aguantar. vou chegar arrastrándome. desangrada. só para mirarte por última vez e dicir: é a derradeira vez que te quero. non importa que me encante como colles a litrona do kalimotxo. nin que cada día me sinta máis cerca de ti. non importa cantas veces teña que mirarte. nin que a túa memoria me guiñe un ollo os domingos pola tarde. voume. voume o único día que non podía irme. pero aprendín que contigo todo dá igual.

26 de agosto de 2006

a foto

a partir de hoxe cando queira verte mirarei a foto esa. na que tés o sorriso torcido. supoño que me estarías falando. esa na que pensaron que eras un actor famoso. (santi millán). non sei se era pola túa barba ou pola miña cara de emoción.

24 de agosto de 2006

jiji

qué coño... que si que quero soñar con ángeles que leven camisetas de raias e converse moradas. e un pendiente de coco. e cantar a canción de Quique con Iván. (os homes do paseo de panxón ;b)

21 de agosto de 2006

tardes...

gústame que me mires así cando che digo que me quedo. que me sorrís. e parece que me estás dando a man mentres marchas. e despois ódiote porque non te quedas comigo. e teño a necesidade de correr monte a través ata o paraíso perdido onde sei estás. para mirarte toda a tarde.

eu si que son unha ionqui

encántame a túa memoria de peixe. de tres segundos. que me sorrí sempre. e me calma. coma a túa voz cando me falas en serio. e de coña. e te ris. e cantamos. non quero seguir sufrindo de alucinacións. xa o dixen. odio ter dependencias... pero é que me gustas tanto.

18 de agosto de 2006

non é xusto

onte confundín a túa voz coas gotas da auga. é cursi pero certo. iso é o gracioso. será que ibas vestido de verde. e eu namoreime de ti. coma tódalas noites. eu son así. gústame máis a xente cando non se peina. e encántame como colles a litrona de kalimotxo. quince días cada trescentos sesenta e cinco son moi poucos. non é xusto.

16 de agosto de 2006

cheguei

fai unha mañá marabillosa. fai fresco. un pouco aire. e acaba de chover. é unha pena que non esteas aquí comigo.

14 de agosto de 2006

os homes da miña vida II

vinte onte. levabas un xersei de raias. estabas guapísimo. coma sempre... pero mellor. e tiven un dejá vu. si, porque fai moito tempo que non soño contigo. e gústame así. que aínda te cortes cando me saúdas e non sabes qué dicir. e eu vólvome tola e fáloche de nada. e parece que estás disposto a non mirarme nunca. gústame porque dura pouco e porque é simple. porque non nos imos querer nunca. e é divertido. cando te miro paréceme que non vai haber nunca un home que me guste tanto coma ti. e é mentira. e xa non me acordo nunca de ti. onte olvidóuseme contarte.

13 de agosto de 2006

os homes da miña vida I

onte foi unha retrospección. catro homes da miña vida reapareceron á vez onte á noite. e eu non sabía a quen atender. porque quería abrazalos a todos. fáltanme dous que espero ver hoxe. e serei feliz durante cinco minutos. saltaranme as lágrimas e pensarei na sorte que teño de que eles tamén me queiran. e me traten tan ben.

10 de agosto de 2006

libre

xa non quero estar sentada no chan mirando unha parede branca. coma unha tola nun manicomio. quero ser unha tola libre. e collerte da man.

9 de agosto de 2006

why?... why not?

qué manía de intentar racionalizar as cousas. non teño nada que entender. pero busco e busco unha explicación para algo que non a ten. e ata me agobia non saber o porqué. e como hoxe estou tan racional, non quero nada.

b.s.O.: Lady Blue - Bunbury (con Iván Ferreiro)

4 de agosto de 2006

hoxe foi un bo día...

aceléraseme o corazón. e fáltame a respiración. e teño unha sensación de baleiro entre o estómago e o peito. non sei exactamente onde. e esta vez non estou falando de conducir. pero non me vale. prefiro que me dea o aire na cara. sei que me mintes. e eu créote igual.

2 de agosto de 2006

1 de agosto de 2006

carretera, mucha carretera...

cando me baixo do coche teño sorriso estúpido. o mesmo que teño cando penso en ti. creo que me estou namorando. de conducir. pero non sei facer cambios de dirección. teño un problema xirando o volante. dicen que conducir é igual que bailar. e eu bailo ben [;b]. polo menos coa noelia. como di alberto san juan (L) en airbag: carretera, mucha carretera.


(son monotemática).

22 de julho de 2006

o soño da miña vida

cada vez hai bichos máis raros no meu cuarto. pero ti non estás. hoxe soñei. á tarde. no bar máis bonito de monforte. é unha feira. soñei moitísimo e emocioneime. e había moitísimos libros. e música. e xente. e café. e té. e sillóns. e lámparas. e un gato. (e ti non estabas. tampouco). o soño da miña vida era de madeira e tiña unha terraza interior para fumar e para que xandra fixese espectáculos con títeres.

20 de julho de 2006

xa veremos

non me pasa nada. é que estou desorientada. é a falta de sono. e algúns aires. que non sei moi ben por onde ando. e teño medo. cando te deslumbran o mellor e reducir a velocidade e pararte se fai falta. sen desplazarte lateralmente porque quedas como cego. pero hai deslumbramentos que che fan lanzarte ó precipicio de cabeza. eu vou. dende os cantís. ó mar. de cabeza. e despois xa veremos, non?

;)

13 de julho de 2006

12 de julho de 2006

aidonnouenizin...

vólvome paranoica. estou aterrorizada. teño medo de confundirme. non quero nada disto. quero que pase a 300 km/h. e que sexa outono. que as montañas de quiroGa parezan un cadro impresionante. que empece a chover e caian tódalas follas. que estalen debaixo dos meus pés cando vou por castañas ou cerrotos. e poñer unha chaqueta de lá pola noite. nunca estou agusto co que teño... (o que teño é unha gana de complicarme a vida... ;b) cada minuto que pasa todo é máis e máis surrealista.

9 de julho de 2006

rapunzel era... non?

como di miña nai, é mellor que primeiro cee, me duche e me vista... e despois xa seguirei esperando para que me veñan rescatar. cada día teño o pelo máis longo. o día menos pensado, podes subir por el ata a torre na que me pecho e levarme contigo á beiriña do mar. para non deixar de mirar nunca

8 de julho de 2006

creo que voy a matar al cartero

a estupidez non ten límites. e a miña moito menos. todo era negro. coma o pote. coma o fuel. e de pronto volveuse azul. coma o ceo. coma o mar. coma a chaqueta esa túa que non me gusta nada, pero que adoro ter posta ;b. vivo coa esperanza de que dentro de 11 días (não acredito) todo sexa verde. outra vez. coma o meu monte. coma a miña alma. coma a miña falda nova. coma os meus ollos ás veces, que segue sen servir de nada. (ou si... non? xa non teño nada claro). agora estou chorando da risa, porque me acordei de como una oooooooooooola... e creo que é perfecta.
(jajajajajajajajajajajajaja).
cando recupere a paz, a tranquilidade e a cabeza... xa veremos.

de crise en crise...

non sei escribir. hoxe, polo menos.

25 de junho de 2006

21 de junho de 2006

coma sempre...

leváronte as ondas. pero non as do mar de vigo. (ojalá).
xa non chove. eu como as cereixas que deixaron os paxaros.
faltan tormentas de verán. por fin no verán. hoxe é.
e choverá. e tronará. pero xa non será arriba. non este ano máis.
outra vez.
e caerán as follas. pintando.
coma sempre.

19 de junho de 2006

ganas

estou metida nunha guerra inventada. nin sequera existe e eu xa estou rendida. nin sequera sei cantas batallas perdín. porque cada día aparecen e desaparecen. e olvídanseme.
pero hoxe teño ganas de loitar. ser valente e non desviar a mirada nunca máis. por moi intimidante que sexa a túa. e partirche a boca.







b.s.O.: Joaquín Sabina - Ganas.
(y yo me muero de ganas de decirte que me muero de ganas de decirte que te quiero y que no quiero que venga el destino a vengarse de mi y que prefiero la guerra contigo al invierno sin ti.)

17 de junho de 2006

ejem

falas
con acento
estranxeiro...
...na miña terra.
e eu
ámote
cando non sabes
o que dis.

10 de junho de 2006

8 de junho de 2006

do interior

non me importa
que
non che guste
o verde
mentres sigas
berrando
o meu nome
así.
eu son
de
terra a dentro...
...pero amo
o teu
mar de fóra.

29 de maio de 2006

miro fotos. de fai un mes. xusto. un mes. o tempo que me duraron os efectos narcotizantes. tal. estás guapísimo vestido de negro. e eu sufro de alucinacións constantes. o bo de pensar o que escribes é que o memorizas. e case é igual que se che borre nun click. non quero durmir. estou ben así. non quero que chegue mañá. danme medo os días. e eu. e ti. dámosme medo (esto non existe, pero debería). unha vez soñei que me elevaba no aire. era feliz. foi marabilloso.
o tempo pasa voando. e a min non me dá chegado o día.

28 de maio de 2006

necesito droga y amor

quería estar borracha. para que me saísen as palabras polos ollos. pero estou serena. serena e morta de calor. teño ganas de drogarme. e pirarme a pasear. un día de moito sol e moito aire. para queimarme sen darme conta. e despois estar morena. (jajajaja).
era todo mentira. en realidade sabíao, pero deime conta agora. xa non fai falta que me partan a boca. parei en seco. pero aínda non fixen inventario. (en realidade é porque non quero, quero seguir mentindo un pouco máis, para aliviarme, e porque tampouco estou segura de nada).
neste momento son todo contradición. necesito droga y amor.

27 de maio de 2006

non teño sentido

hoxe estou...
...tola.
...enfadada.
...triste.
...maniática.
...celosa.
...irracional.
...asocial.
...ansiosa.
...acalorada.
...asqueada.
...incomprensible.
...arrepentida.
...enamorada.
...chorona.
...contradictoria.
...desganada.
...escoitando: bunbury & pereza - Como lo tienes tú.
hoxe non estás
a centos de quilómetros...
estás a millóns de anos luz.

23 de maio de 2006

feliz e activa

levo os apuntes de lingüística (da saltarina) debaixo do brazo.
son as 9:50 da mañá. fai moito aire en Romero Donallo. e eu sorrío (sin poder crelo). ás 10:00 Carla sae de primeira. fumamos un cigarro. está totalmente cariocatizada (xD). non pode parar. nunca estudiara en serio na Conchi. a última vez tamén levaba os mesmos apuntes. ás 13:30, hora límite, imos tomar unha tapa e timbrámoslle a Maite. e á tarde á biblioteca de Enxeñería Química. algún capricho tamén hai que permitirllo. está ben. hai moita luz. son feliz aquí. e activa. non paro un minuto.
(e á noite volvemos... pero non teño esperanzas... dáme igual, eu estoume esforzando...)

21 de maio de 2006



eu: cariocas.
el: peixe.
ti: mariquitas.


b.s.O.: Eduardo Arbide - Lucía. (b.s.o. de nOviembre)

16 de maio de 2006

13 de maio de 2006

dous anos da miña vida



aquí estásn. 1º e 2º de bacharelato. contados tal e como eu os sentín. porque eran para nOélia. é raro. arrepíntome de non ter disfrutado máis de ti. co cerca que te tiña. e tampouco é arrepentimento. sorrío, porque xa se me vían as intencións... ai... e porque non podo parar, para qué negalo.

7 de maio de 2006

bailar...

pois xa somos dúas. iso mesmo lle digo a alicia. agora mesmiño. porque ela estivo en lisbOa. unha das cidades dos meus soños. eu en albacete. nunca me tivo ningunha gracia. echocai. a veces estás nos lugares onde menos o esperas. oh! viñarock! en directo... no puedo parar!
repítome: váiseche a olla. pero os borrachos e os pequenos nunca minten (ou eso din). o peor é cando recuperas a consciencia momentáneamente e te dás conta do que fas. a min dáme igual. non. por qué me minto? eu quería que estuveras borracho tódolos días. eu precisaba dous máis. para desfrutarte. para quedarme e bailar contigo. para xogar ó tetris. para contar estrelas. sei que sempre digo o mesmo. pero é o que pasa. é o que hai. e non me mintas ti. non me conxeles por dentro. non me fagas deshidratarme en lágrimas (by dane). non veñas se te vas. porque eu espero, pero non me gusta. non me queda outra. e non quero. eu si que non quero olvidar. para no olvidar, din los rodríguez. por eso. non me salvaches. pero estiveches a punto. de matarme. qué bonito soa! pero eu seino. que se che vai. que non te controlas. e a min encántame. eu domínome ata nos momentos de máxima. chega un en que me dán a unha chave e calo. non falo. te pierdo en mis silencios. crucificádeme, pero non o podo evitar. non quero. non me avergonzo de min. gústame a nova canción de la oreja de van gogh. e refúxiome na idea de que empezaron como un grupo indie. que tampouco é que me gusten. pero é xenial ser alternativo.
e falando de perfección... (en posts anteriores). eu xa non me minto. pero está ben ter mitos. polo menos para que che alegren as noites de s. teleco. en dez minutos. xa chega. orella a orella. percorridos por churruca e eu que me quedei xorda. teño unha pila de películas para ver. adoro o cine, pero aínda non son friki.
voume, soñar. ou iso espero. contigo. sei que me repito. pero quero bailar.

4 de maio de 2006

ieeeeeah!

perdinme dúas veces. e encontreite a ti as dúas. é o destino. (jajajajajajajajajajajajajajajajaja)
pero váiseche a olla. igual que a martota cando se mete nunha tienda (de campaña de acampar, digo). e eu bérrolle. pero nunca se enfada ela. qué boiña é. ;b.
estou gafada.
nunca verei a muchachito (bombo infierno) en concerto. non... bueno, polo menos vin a pereza con ELAS. era un soño. (yo solo quiero hacerte el amoooooor, yo solo quiero que me quieras como te quiero yooooooooo... lalalalá!) ainda que me faltou o punto dunha i destas para quedar. é que se me pós esas caras, home...
o chantaje emocional non me mola nada, tío! ;b. (e a min as emocións multiplícanseme cando estou borracha, fumada e contigo [3 de 3])
bueno, que eu repítoo ainda que me colguen, chê!

oistes, menudo cóctel facemos os vascos, catalanes, andaluces, madrileños e galegos... xD

24 de abril de 2006

ai, maría la portuguesa

dous anos (e pico) despois viñeches. viñeches un segundo, só para ensinarte. só para recordarme que a perfección existe máis alá do sorriso torcido de Alberto San Juan en Airbag. viñeches. e tembláronme as pernas unha vez máis. incomprensible. e déchesme (costouche) dous bicos tan ben dados (sobre todo un) que por un momento pensei que se me despegaban os pés do suelo. case perdo o sentido diante de todos... sigo dicindo que a veces eu tamén teño os ollos verdes, pero agora as festas báilanse deitados na herba... e xa ninguén canta María la Portuguesa, desde Ayamonte hasta Faro...

23 de abril de 2006




devuélveme el amor que me arrebataste...
o entrégaselo, lo mismo me da, al abajo firmante
pues no hay en este mundo (aunque parezca absurdo)
ni en planetas por descubrir... lo que aquí te pido.

enrique bunbury. el rescate.



*adicado a Trinidás tiene triple personalidás ;b.

21 de abril de 2006

a min non se me olvida que queres ver feita unha revolución. estáte tranquilo.
temos unha tele nova que tén polo menos 15 anos e é panorámica, pero en serio... e ata ten mando a distancia, que iso si que me estrañou. ten unha estética perfecta. cando non se vexa, vouna levar a onde viva só de adorno... (antes non me deixa meu pai).
eu tamén me vou de viaxe. pero algo máis cerca. en tren. vou mirar a ver se, de paso, me salvan. aínda que podo estar condenada de por vida.
sei que merece a pena só por cómo sorrío estes días.

19 de abril de 2006

20 de abril

(mañá é 20 de abril...)
a canción que lle cantamos sempre ó meu anxo.
ó que me vai salvando.
que parece que leva un trébol nos ollos
cando me mira.
ese polo que me xogo a vida ás veces.
o que nunca está.

13 de abril de 2006

nada de nada

hoxe escribinche un poema. tiven q encerrarme para concentrarme. ainda que non me costa nada pensar en ti.

7 de abril de 2006

bla, bla, bla, bla, bla...

seguimos así...
bla, bla, bla...
e quédome pillada cando moves as mans
e te explicas..
non sei qué coño queres
nin qué pretendes facerme ver.
eu ríome... e digo sí...
coma ós tolos
(non... os tolos sempre teñen razón).
coma ós tontos.
ou non. cando me farto
digo non.
nOn! xa te convencerás...
e pós ollos de: bueno... ya veremos...
e eu levántome e vou ó baño.

23 de março de 2006

si claro...

sempre que teño noticias túas acabo chorando... un pouco de pena, si, pero é máis emoción ca outra cousa... incluidos os recordos... non son tristes... son preciosos. marabillosos. e tamén sorrío. coa boca que teño. que cando me río parece un buzón. (paréceo nas fotos, polo menos). a perfección non existe... e ti tés cousas que non me gustan nada. a veces nin sequera te entendo. ás veces ata me dás medo. pero non me importa. fai pouco acordeime de algo que me fixo sentir un pouquiño amélie. non ten nada que ver. pero é algo que lle pasaría á protagonista da historia que eu escribira. non o vou contar. ainda que morro de ganas de que o sepa todo o mundo. porque quero que sexa un secreto. aínda que ti non te acordes. penso moito en ti. bueno... realmente vai por días. pero hoxe tocouche...


(e agora debería copiar e pegar e mandar...)

18 de março de 2006

voy muriendo - barricada

cando era moi moi pequena, un rapaz de saLcedo levaba unha camiseta vellísima que poñía barriCada coa foto duns tipos con greñas.
eu pensaba que unha barricada... (parece surrealista pero é real ;b) era algo parecido a un botellón con barricas cheas de viño. e a min dábame asco porque odiaba o viño.
de feito, teño a sensación de que aquela camiseta sempre estaba sucia...
gracias a esa imaxinación infantil nunca quixen escoitar a barriCada, odiábaos e punto. ata que me namorei da voz do drOgas nunha canción de marEa...


vOy muriendo. barricada

por mirar atrás para ver dónde estás
entre tanta gente desconocida
voy muriendo... voy muriendo...
por querer saltar con los pies dormidos
por buscar tus ojos por todos los sitios
voy muriendo... voy muriendo...
bebí de tu cuerpo todo el aliento
que sudaba tu piel
y ahora como un desierto
voy muriendo... voy muriendo...
voy muriendo.

por querer creer que todo ha pasado
se paró el reloj justo a mi lado
y voy muriendo... voy muriendo...
por hacerte la reina de la velada
terminé más roto que un muñeco de paja
voy muriendo... voy muriendo...
como un borracho de mal vino
mucha sabiduría en su camino
pero va muriendo.... va muriendo...

no quiero que nadie siga mi pista
cuando la noche vaya deprisa
muriendo... muriendo...
no quiero callar lo que siento por ti
aunque acaben mis pasos en el fonde del patio
muriendo... muriendo...

por querer saltar con los pies dormidos
por buscar tus ojos en todos los sitios
voy muriendo... voy muriendo...
estiré los brazos más allá del pellejo
y sólo era un charco con tu reflejo
voy muriendo... voy muriendo...
no quiero que entres por la puerta de atrás
que pa ti está hecha la principal
vete abriendo...
por mirar atrás para ver donde estás
entre tanta gente desconocida...

11 de março de 2006

tanto

eu quería ter cartos. para aprender inglés en londres. nunha buhardilla.
quería pasar un ano en lisboa. en parís. en praga. en buenos aires. en new york. en ámsterdam. en berlín. (...)
quería poñer papel pintado nas paredes de santiago. e mercar unha vajilla verde. con vasos verdes. e mantas ganchilladas por min. con sofás vermellos. ou violetas. e coxíns con moitos lunares.
un balcón cheo de plantas con moitas flores na primavera. e unha enredadera.
quería ter unha cristalera en salcedo. para poder ver as estrelas ó quente. no verán. e dar paseos en bicicleta. de moitas horas.
quería que me pintasen un cadro exclusivo. e que me fixesen unha canción.

14 de fevereiro de 2006

nun minuto

quero berrar!
e largarme deiquí... para sempre!
quero vivir nun pueblo pequeno
ó lado do mar...
na costa da mOrte... (sempre me gustou o nome...)
e bailar na praia
as noites de lúa chea...
contigo.
hoxe non sinto máis que rabia...
rabia pola impotencia de non poder cambiar as cousas que non dou entendido...
tódalas inxustizas...
estou triste e chea de rabia...
qué mala combinación...

8 de fevereiro de 2006

exactamente, non sei a que vén isto...

o mar...
esa parte do río que non se ve dende ningún sitio...
un fin de semana no meu piso de vigo...
o teu coche...
o chapacuña2...
as miñas cariocas...
ir a ver las estrellas...
o sol de inverno...
o piso do dieguito en monforte...
(unha tarde de resaca contigo)
compostela...
ver chover... (oír, ulir...)
os meus ollos...
xogar ó xadrez... (silencio, por favor...)
fumar porros...
o vento...
o lápis do carpinteiro...
un duende (a risa de demo escapado...)
amelie...
...y yo loquito por comerte*




*b.s.O.: muchachito bombo infierno - libre

7 de fevereiro de 2006

si?

eu quería que me chovese encima... deitada nun lameiro...
e vou durmir entre mil mantas e sabas de franela...
cando chove... o verde é máis verde... e a terra mollada éncheme o nariz do meu olor favorito...
parece mentira... pero pásame... pásame o tempo máis deprésa...
buscarei... pero non che prometo nada...
non sexa que me pase o mesmo ca ti.

3 de fevereiro de 2006

verde

q guapa estás.
de verde.
é unha debilidade.
e chiscáchesme un ollo.
eu son unha nena
que cala
e escoita.
atontada.
con vinte anos de menos.
dimo outra vez.
(el non te oe)
pegado á orella.

28 de janeiro de 2006

me cussta

a min
gústanme
as libretas vellas
e ler cousas que escribín
fai tempo.
que xa me olvidara.
e desvariar
pero non se me dá ben un día calquera.
as pelícuals en sepia.
e a barba.
a túa voz.
a risa de demo escapado.

22 de janeiro de 2006

xa non hai

ás noites
querías que eu
recitase...
ti cantabas
collíasme da man
e levábasme
no teu coche
verde.

18 de janeiro de 2006

36 hrs

estou lúcida
e son hermética...
por qué?
non todo o mundo sabe lerme...
(non é fácil)
quero que nunca poidas descansar
que...
non es real...
inventeite de noite...
nun lameiro...
ou en cOmpostela...
cando xa non tiña frío
e me entrevistabas...
son hermética...
por iso calaba...
non sei nada de ti
pero ti aínda sabes menos...
non o necesitamos.
falar...
faime saber quen son
e que quero de ti...
de vós...
por qué?
no xadrez
sempre me enroco...
para que non poidas asaltarme o rei
mentres eu acorralo
a túa raíña...
(inténtase)
a liberdade que non pode saltar.
os lóstregos
son flashes que dán medo.
a min non.
ti es un lóstrego...
un trasgo vestido
de ionqui (neo) revolucionario...
non serei a túa droga... (nunca)
pero non quero.
non.
a min gústasme
sen dependencias...
hoxe
morrer por amor é imposible
(eu non sería capaz)
eu tamén quero
un home que me quite o sentido...
se non...
para qué?
só quero que me mires...
que te rías e me preguntes...
(pérdome!)
valer é cuestión de seguridade.

15 de janeiro de 2006

máis raras

(...) Dicir dicíanse esas cousas que din os namorados, pero máis raras.

El dixo que, en saíndo libre, iría ao Porto, ao mercado do Bolhão, mercarlle un saquiño de fabas de cores que chaman marabillas.
Ela dixo que lle regalaría un saquiño con horas. Que sabía dun feirante de Valença que vendía horas do tempo perdido.
El dixo que terían unha nena e que lles sairía poeta.
Ela dixo que soñara que xa tiveran un neno había anos, que fuxira nun barco e que era violinista en América.

E eu pensei que non eran oficios de proveito para os tempos que ían. (...)


O lapis do carpinteiro. Manuel Rivas.

13 de janeiro de 2006

a estupidez
é desespera-la primavera...
a tOlemia
é berrar (che)
tódalas noites de outubro...
cando chove
e non te oio cantar.

8 de janeiro de 2006

onte esperei por ti... espereite tódolos minutos... hoxe só me lembrei de ti cinco segundos antes de perde-la consciencia... mañá volto a viGo... gústame... quero irme... quero vivir.... quero verte fumando na praza... outra vez... xa pasan dos dous meses... e non dou máis de min... porque non podo...
mañá volvo tomar café... e fumar tódalas horas do día...
ver películas... e mirar libros que quero ler...
teño morriña... quero verte/te... pero fáiseme fatal a espera...
mañá as sabas serán verdes... o día gris... e eu volverei ó sitio do que non quero saír...
non veñas... non me amargues... e déixame ser eu...



b.s.O: palOma - Calamaro.

6 de janeiro de 2006

3 de janeiro de 2006