28 de janeiro de 2006

me cussta

a min
gústanme
as libretas vellas
e ler cousas que escribín
fai tempo.
que xa me olvidara.
e desvariar
pero non se me dá ben un día calquera.
as pelícuals en sepia.
e a barba.
a túa voz.
a risa de demo escapado.

22 de janeiro de 2006

xa non hai

ás noites
querías que eu
recitase...
ti cantabas
collíasme da man
e levábasme
no teu coche
verde.

18 de janeiro de 2006

36 hrs

estou lúcida
e son hermética...
por qué?
non todo o mundo sabe lerme...
(non é fácil)
quero que nunca poidas descansar
que...
non es real...
inventeite de noite...
nun lameiro...
ou en cOmpostela...
cando xa non tiña frío
e me entrevistabas...
son hermética...
por iso calaba...
non sei nada de ti
pero ti aínda sabes menos...
non o necesitamos.
falar...
faime saber quen son
e que quero de ti...
de vós...
por qué?
no xadrez
sempre me enroco...
para que non poidas asaltarme o rei
mentres eu acorralo
a túa raíña...
(inténtase)
a liberdade que non pode saltar.
os lóstregos
son flashes que dán medo.
a min non.
ti es un lóstrego...
un trasgo vestido
de ionqui (neo) revolucionario...
non serei a túa droga... (nunca)
pero non quero.
non.
a min gústasme
sen dependencias...
hoxe
morrer por amor é imposible
(eu non sería capaz)
eu tamén quero
un home que me quite o sentido...
se non...
para qué?
só quero que me mires...
que te rías e me preguntes...
(pérdome!)
valer é cuestión de seguridade.

15 de janeiro de 2006

máis raras

(...) Dicir dicíanse esas cousas que din os namorados, pero máis raras.

El dixo que, en saíndo libre, iría ao Porto, ao mercado do Bolhão, mercarlle un saquiño de fabas de cores que chaman marabillas.
Ela dixo que lle regalaría un saquiño con horas. Que sabía dun feirante de Valença que vendía horas do tempo perdido.
El dixo que terían unha nena e que lles sairía poeta.
Ela dixo que soñara que xa tiveran un neno había anos, que fuxira nun barco e que era violinista en América.

E eu pensei que non eran oficios de proveito para os tempos que ían. (...)


O lapis do carpinteiro. Manuel Rivas.

13 de janeiro de 2006

a estupidez
é desespera-la primavera...
a tOlemia
é berrar (che)
tódalas noites de outubro...
cando chove
e non te oio cantar.

8 de janeiro de 2006

onte esperei por ti... espereite tódolos minutos... hoxe só me lembrei de ti cinco segundos antes de perde-la consciencia... mañá volto a viGo... gústame... quero irme... quero vivir.... quero verte fumando na praza... outra vez... xa pasan dos dous meses... e non dou máis de min... porque non podo...
mañá volvo tomar café... e fumar tódalas horas do día...
ver películas... e mirar libros que quero ler...
teño morriña... quero verte/te... pero fáiseme fatal a espera...
mañá as sabas serán verdes... o día gris... e eu volverei ó sitio do que non quero saír...
non veñas... non me amargues... e déixame ser eu...



b.s.O: palOma - Calamaro.

6 de janeiro de 2006

3 de janeiro de 2006