26 de fevereiro de 2008

ai, maría la portuguesa (II)

vai para catro anos xa que nos coñecemos. e segues sendo un dos (o) homes da miña vida. e hoxe, sen verte, seguía pensando que ningún me vai gustar tanto coma ti. e é posible que non. quería que me empaparas o vestido. consolarte. ser eu tamén a muller da túa vida. e marchei sen despedirme xiquera.

13 de fevereiro de 2008