con P de Pereiro, Galicia é

Poesía. Patria. Paixón. Perigo de extinción, perdidos na nosa propia pureza da necesidade de ser un Pobo. A nosa indiferenza alimentará o proceso de autoxenocidio que vivimos. Paisaxes dispersas, aliñados entre os perfís do pasado, coa presenza dunha vexetal sensación de eternidade. Paixón e poses "punk", reflexos postmodernos e altas horas nos diques urbáns da noite.

Lois Pereiro.